Ikony – zestaw symboli przenoszących nieprzeniknione zawiłości cyfrowych procesów na obszar dostępny naszym, wciąż jeszcze neolitycznym, umysłom. Przeciągając plik tekstowy do kosza ulegamy użytecznej iluzji. Tak naprawdę nic nigdzie się nie przemieszcza, kosz nie istnieje, nawet plik nie stanowi zwartego fizycznego bytu we wnętrzu komputera – a jednak wykonując ten skodyfikowany, rytualny taniec kliknięć, tapnięć i „swipe’ów” zaklinamy cyfrowe procesy tak by przynosiły nam pomyślne rezultaty.
Na naszej wystawie przyglądamy się temu wspólnemu kulturowemu imaginarium cyfrowych gestów, symboli i artefaktów, wciągając je w przestrzeń fizyczną, pozwalając na bezpośrednią, fizyczną konfrontację oraz (również dosłownie) spojrzenie na nie z nieco innej perspektywy. Rozprawiamy się z iluzją permanentności cyfrowego zapisu, zamieniając selfie w kupę żwiru. Stawiamy pytanie o to, ile uwagi składamy w ofierze technologicznym korporacjom, oddając się rytuałowi wiecznego scrollowania. Dokonujemy aktu swoistego ikonoklazmu – dekonstruując kultową, ikoniczną Nokię 3310 – „entry drug” naszego obecnego smartfonowego odurzenia. Cyfrowe ikony wkładamy w barokowe ramy, obrazując związane z nimi emocje. Za pomocą paska postępu zatrzymującego się na skutek naszego spojrzenia, pytamy czy technologiczny progres idzie w parze z odrzuceniem magicznego myślenia…
Jako grupa artystyczna składająca się z przedstawicieli pokolenia Y na własnej skórze doświadczyliśmy dynamicznego rozwoju kultury cyfrowej – od kojących melodii modemu łączącego się z centralą telefoniczną po telekonferencje na zoomie – zatem i ta wystawa dotyka zarówno zjawisk uchodzących obecnie za „retro” – choćby pierwsze gry video na Pegazusie, jak i zupełnie świeżych – aktualnego wpływu mediów społecznościowych na komunikację międzyludzką. Mamy nadzieję, że publiczność naszej wystawy odnajdzie w niej odbicie swoich doświadczeń z kulturą cyfrową – nawet jeśli będzie to odbicie w nieco krzywym zwierciadle.
O panGenerator
panGenerator to kolektyw artystyczny tworzący w obszarze sztuki nowych mediów, założony przez Piotra Barszczewskiego, Krzysztofa Cybulskiego, Krzysztofa Golińskiego i Jakuba Koźniewskiego w 2010 roku. Na przestrzeni lat grupa stworzyła szereg unikalnych projektów eksplorujących nowe technologie jako tworzywo do kreowania nowych sposobów ekspresji i komunikacji z publicznością. Prace kolektywu charakteryzują się łączeniem świata bitów ze światem atomów – tego co fizyczne i namacalne z tym co efemeryczne i cyfrowe. W opozycji do sztuki współczesnej głównego nurtu, która jest często hermetyczna i alienująca odbiorców, panGenerator tworzy obiekty i sytuacje artystyczne z „interfejsem przyjaznym użytkownikowi” – angażujące i otwarte na interaktywny dialog z publicznością. Grupa działa na styku sztuki, designu i inżynierii, tworząc zarówno duże instalacje interaktywne dla instytucji kultury i festiwali jak również eksperymentalne interfejsy muzyczne oraz czysto spekulatywne i krytyczne obiekty artystyczne. Poza działaniami twórczymi, członkowie panGenerator praktycznie od początku działalności zaangażowani są w szereg inicjatyw edukacyjnych związanych z kreatywnym wykorzystaniem nowych mediów – prowadząc warsztaty zarówno w Polsce jak i na całym świecie. Od kilku lat współprowadzą również pierwsze w kraju podyplomowe studia Creative Coding, w ramach School of Form. PanGenerator prezentował swoje prace w wielu galeriach, na festiwalach i wystawach na całym świecie – można tu wymienić m.in.: Ars Electronica, SXSW, ZKM Karlsruhe, Dutch Design Week, Milan Design Week, Athens Digital Art Festival, LPM, Warszawską Jesień, Biennale Sztuki WRO, Łódź Design, Pause Fest Melbourne, Node Festival, Design Museum Holon, PrintScreen Festival, nuit numérique @ Saint-Ex Reims, Festiwal Przemiany, Europejski Kongres Kultury, Art+bits festival, patch lab, Galeria Kordegarda, Galeria 2.0, Kultura 2.0, KODY festival… Spośród licznych nagród warto wspomnieć m.in.: Prix Ars Honorary Mention na Ars Electronica, Lumen prize shortlist, Cannes Golden Lion oraz „Paszporty Polityki” w Kulturze Cyfrowej.
