The Oracle: Ritual for the Future (for humans and non-humans)
reż. Victorine van Alphen
Artystka: Victorine van Alphen
Badacz AI: Valentin Vogelmann
Artysta 3D: Jacco Kooistra
Produkcja: Naomi van Dijck
Realizacja immersyjna: Bram Snijders i IDlab
Performans: Esther Noyon
Muzyka: Merlijn Nash
Dźwięk: Giel van Geloven
Konsultacje: Berthe Spoelstra, Nienke Huitinga i Yannick Noomen
Zespół techniczny: Katia Landman i Bram Buijs
Projekt zrealizowany dzięki wsparciu programu Immerse // Interact Stimuleringsfonds oraz stypendium Netherlands Film Festival.
We współpracy z IDlab – „Poetyckim laboratorium technologii cyfrowych”.
Część The Academy of Theatre and Dance w Amsterdamie.
Szczególne podziękowania dla Research Group Netherlands Filmacademy.
Galeria Labirynt, ul. ks. J. Popiełuszki 5
19 i 20 września 2026, godz. 17.30 i 19.30
Czas trwania: 60 minut
Instalacja po spektaklu zostanie udostępniona zwiedzającym w formie interaktywnej wystawy od 22 do 26 września, w godzinach 12:00–19:00.
Czy możemy wspólnie na nowo przyjrzeć się temu, co znaczy być istotą cielesną, i wyobrazić sobie istnienie poza cielesnością? „The Oracle” to skłaniający do refleksji futurystyczny rytuał o zmieniającej się relacji między ludźmi, ciałami i sztuczną inteligencją. Łącząc osobistą historię z niepokojącą obecnością systemu, zaprasza uczestników do zanurzenia się w zagadnieniach zmysłowości, śmierci, sprawczości i nieodwracalnej zmiany.
Punktem wyjścia jest osobista historia dwojga entuzjastów AI oraz zgromadzone przez nich materiały archiwalne. Publiczność początkowo zyskuje kontrolę nad przebiegiem doświadczenia, lecz stopniowo, a następnie gwałtownie zostaje przejęta i zanurzona w świecie nie-ludzkich bytów i obrazów. Widzowie zostają zaproszeni do środowiska 360-stopniowej projekcji, w którym poruszają się w choreografii będącej zarazem społeczna i immersyjna, intymna i niesamowita.
W centrum „The Oracle” nie znajduje się technologiczny spektakl, lecz refleksja nad technologią. Projekt podważa zachodni ideał autonomicznego, racjonalnego człowieka i bada „ja” jako byt płynny, kształtowany – i przekształcany – przez systemy większe od nas samych. To nie kolejny spektakl o AI, lecz rytuał wspólnego doświadczania: symboliczny, ucieleśniony i emocjonalnie poruszający.
